De Surinaamse uitvaart


Dede oso


De rouwbijeenkomsten die na het overlijden en voor de uitvaart plaatsvinden, heet dede oso. Dit vindt altijd in de avond plaats en duurt tot in de vroege ochtend.
Er worden verhalen en anekdotes verteld. Daarnaast gaat een ieder bidden en worden er Christelijke liederen gezongen (troostu singi) om de ziel te begeleiden naar het hiernamaals.

Was dede


Dinari’s zijn bemiddelaars tussen leven en dood aan hun de taak om er o.a. op toe te zien dat er geen tranen in de kist vallen tijdens het afscheid. Zij voeren ook de traditionele bewassing uit.
Voordat de Surinaamse bewassing begint, worden de nabestaanden uitgenodigd in de kamer. De rituelen vinden achter gesloten deuren plaats. Er wordt veel gezongen, maar wat de exacte handelingen zijn blijft geheim. De rituelen zijn bedoeld om lichaam en geest van elkaar te scheiden en te reinigen voor de ontmoeting met het hiernamaals.
Als de overledene is gekleed, mogen de nabestaanden de kamer weer betreden. Zij mogen helpen met de finishing touch.

Beri dey


Op de dag van de uitvaart (beri dey) wordt de overledene door dragiman (dragers) naar de laatste rustplaats gedragen. De dragers maken tijdens dit ritueel danspassen, schijnbewegingen en er wordt gezongen.
Dit voorkomt dat de geest van de overledene hen kan volgen en om kwade geesten op een dwaalspoor te brengen.

De aiti dey


Op de achtste dag is er weer een rouwbijeenkomst. Deze dag zal de ziel van de overledene aanwezig zijn. Er wordt gezorgd voor een tafel met voedingswaren die de overledene gedurende het leven lekker vond.
Iedereen die zijn/haar betrokkenheid wilt laten blijken is welkom. Er wordt gebeden, gezongen (troostu singi), herinneringen opgehaald, gegeten en gedronken. Tijdens de sluitingsceremonie wordt het offermaal in een kuil begraven. Men dooft de kaars en draait het witte kleed om.

Wij zijn 24/7 bereikbaar via telefoon en e-mail


Stuur een bericht of bel mij: 06 814 85 213
Uitvaart aanvragen